131. புலவி

புல்லா திராஅப் புலத்தை அவர்உறும்
அல்லல்நோய் காண்கம் சிறிது.

Feign sulk; embrace him not so that We can see his distress a bit

உப்பமைந் தற்றால் புலவி அதுசிறிது
மிக்கற்றால் நீள விடல்.

Sulking is the salt of love; but Too much of it spoils the taste Wife Addresses Husband

அலந்தாரை அல்லல்நோய் செய்தற்றால் தம்மைப்
புலந்தாரைப் புல்லா விடல்.

To leave the sulker unembraced Is to grieve the one sorely grieved

ஊடி யவரை உணராமை வாடிய
வள்ளி முதலரிந் தற்று.

To comfort not lady in pout Is to cut the fading plant at root He within Himself

நலத்தகை நல்லவர்க்கு ஏஎர் புலத்தகை
பூஅன்ன கண்ணார் அகத்து.

Pouting of flower-eyed has To pure good mates a lovely grace

துனியும் புலவியும் இல்லாயின் காமம்
கனியும் கருக்காயும் அற்று.

Love devoid of frowns and pets Misses its ripe and unripe fruits

ஊடலின் உண்டாங்கோர் துன்பம் புணர்வது
நீடுவ தன்று கொல் என்று.

\"Will union take place soon or late?\" In lover's pout this leaves a doubt

நோதல் எவன்மற்று நொந்தாரென்று அஃதறியும்
காதலர் இல்லா வழி.

What's the good of grieving lament When concious lover is not present?

நீரும் நிழலது இனிதே புலவியும்
வீழுநர் கண்ணே இனிது.

Water delights in a shady grove And sulking in souls of psychic love

ஊடல் உணங்க விடுவாரோடு என்நெஞ்சம்
கூடுவேம் என்பது அவா.

My heart athirst would still unite With her who me in sulking left!