132. புலவி நுணுக்கம்

பெண்ணியலார் எல்லாரும் கண்ணின் பொதுஉண்பர்
நண்ணேன் பரத்தநின் மார்பு.

I shrink to clasp you bosom lewd To the gaze of all ladies exposed

ஊடி இருந்தேமாத் தும்மினார் யாம்தம்மை
நீடுவாழ் கென்பாக் கறிந்து.

He sneezed while we went on sulking Expecting me to say \"live long\"

கோட்டுப்பூச் சூடினும் காயும் ஒருத்தியைக்
காட்டிய சூடினீர் என்று.

\"For which lady?\" she widely cries While I adorn myself with flowers

யாரினும் காதலம் என்றேனா ஊடினாள்
யாரினும் யாரினும் என்று.

\"I love you more than all\" I said \"Than whom, than whom?\" she sulked and chid

இம்மைப் பிறப்பில் பிரியலம் என்றேனாக்
கண்நிறை நீர்கொண் டனள்.

\"In this life we won't part\" I told Her eyes at once with tears were filled

உள்ளினேன் என்றேன்மற் றென்மறந்தீர் என்றென்னைப்
புல்லாள் புலத்தக் கனள்.

I said I thought of you She left Her embrace crying \"Oft you forget\"

வழுத்தினாள் தும்மினேன் ஆக அழித்தழுதாள்
யாருள்ளித் தும்மினீர் என்று.

I sneezed; she blessed; then changed and wept \"You sneezed now at which lady's thought?\"

தும்முச் செறுப்ப அழுதாள் நுமர்உள்ளல்
எம்மை மறைத்திரோ என்று.

I repressed sneeze; she wept crying \"Your thoughts from me you are hiding\"

தன்னை உணர்த்தினும் காயும் பிறர்க்கும்நீர்
இந்நீரர் ஆகுதிர் என்று.

I try to coax her and she remarks \"Your coaxing others thus this marks\"

நினைத்திருந்து நோக்கினும் காயும் அனைத்துநீர்
யாருள்ளி நோக்கினீர் என்று.

I think and gaze at her; she chides: \"On whom your thought just now abides?\"